خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
متن به مقایسه‌ای بین سگ و انسان (عبدالله) می‌پردازد و بیان می‌کند که حتی سگ‌ها درگاه الهی را می‌یابند و مورد لطف قرار می‌گیرند، پس انسان نباید ناامید باشد. همچنین اشاره می‌کند که اگر سگِ سنگدل هم از رحمت الهی بهره‌مند می‌شود، انسان نیز می‌تواند امیدوار باشد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «سگ» و «سنگ» ممکن است برای کودکان نامفهوم باشد.
مناجات ۱۰۷ - الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چ
الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چه کار است.
۱
در بارگهت سگان ره را بار است
سگ را بار است و سنگ را دیدار است ۲
چون سگ صفت سنگدل از رحمت تو
نومید نیم که سنگ و سگ را بار است ۳
در بارگهت سگان ره را بار است
سگ را بار است و سنگ را دیدار است ۲
چون سگ صفت سنگدل از رحمت تو
نومید نیم که سنگ و سگ را بار است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۰۶ - الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پُر آتش از چه افراشتی.
گوهر بعدی:مناجات ۱۰۸ - الهی گوهر اصطفا در دامن آدم تو ریختی و گرد عصیان بر فرق ابلیس تو بیختی و این دو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
