خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از درد فراق و جدایی شکایت می‌کند و از خداوند می‌پرسد که چرا دوزخ را پر از آتش کرده است، در حالی که آتش فراق به تنهایی کافی است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند دوزخ و رنج فراق ممکن است برای برخی سنین نامناسب باشد.
مناجات ۱۰۶ - الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پُر آتش از چه افراشتی.
الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پُر آتش از چه افراشتی.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۰۵ - الهی اگر کاسنی تلخست از بوستان است و اگر عبدالله مُجرمست از دوستان است.
گوهر بعدی:مناجات ۱۰۷ - الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
