خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از تجربهی خود در مسیر عرفان و شناخت خدا سخن میگوید. او ابتدا به یاد خدا بود، سپس غرق در خود شد، و اکنون که به شناخت رسیده، سکوت کرده و خود را ناچیز میداند. او از فاصلهی بین یاد و دیدار، و نیز از رابطهی سطحی با خدا شکایت دارد.
متن دارای مضامین عرفانی عمیق و نیازمند درک فلسفی و عاطفی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
مناجات ۴۳ - الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د
الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د بشناختم خاموشگردیدم، چون من کیست که این مرتبت را بسزیدم، فریاد از یاد باندازهٔ دیدار بهنگام و از آشنایی به نشان و دوستی به پیغام.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۴۲ - الهی چه یاد کنم که خود همه یادم ف من خرمن نشان خود فرا باد دادم یاد کردن کسب است
گوهر بعدی:مناجات ۴۴ - الهی کار آن کس کند که تواند، عطا آن کس بخشد که دارد، پس بنده چه تواند و چه دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.