خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر این است که یاد کردن از خداوند و فراموش نکردن او، اساس زندگی و موفقیت در دو جهان است. همچنین اشاره می‌کند که این یادآوری و کسب معنوی، مهم‌تر از هر چیز دیگری است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل فهم نباشد.
مناجات ۴۲ - الهی چه یاد کنم که خود همه یادم ف من خرمن نشان خود فرا باد دادم یاد کردن کسب است
الهی چه یاد کنم که خود همه یادم ف من خرمن نشان خود فرا باد دادم یاد کردن کسب است و فراموش نکردن زندگانی و رای دو گیتی و کسب است چنانکه دانی.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۴۱ - الهی خود کردم و خود خریدم، آتش بر خود، خود افروزانیدم، از دوستی آواز دادم دل و ج
گوهر بعدی:مناجات ۴۳ - الهی چندی به کسب تو یاد تو ورزیدم، باز یک چندی بیاد خود را نازیدم، اکنون که یا د
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
