خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که گوهر وجودش از درونش می‌جوشد و قلمش از تیغ زبانش گوهر می‌گیرد. او اشاره می‌کند که هرجا مانند شمع مجلس‌آرا شود، گوهرش از مغز استخوانش آشکار می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۳۹۵ - آنم که برون جهد ز کانم گوهر
آنم که برون جهد ز کانم گوهر
گیرد قلم از تیغ زبانم گوهر ۱
هرجا که چو شمع مجلس‌آرا گردم
پیداست ز مغز استخوانم گوهر ۲
گیرد قلم از تیغ زبانم گوهر ۱
هرجا که چو شمع مجلس‌آرا گردم
پیداست ز مغز استخوانم گوهر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۴ - از بس که بود چشم خزف بر گوهر
گوهر بعدی:شماره ۳۹۶ - آمیخته‌ام به خلق، چون شهد به شیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
