شماره ۳۹۴ - از بس که بود چشم خزف بر گوهر

از بس که بود چشم خزف بر گوهر
تنگ آمده عرصه صدف بر گوهر ۱

از آفت چند قطره دریا دزد
چسبیده صدف به هر دو کف بر گوهر ۲