خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف نور و جذابیت یک شخصیت یا وجود مقدس می‌پردازد که منبع امید و حیات است. کسانی که به او می‌پیوندند، جاودانه می‌شوند، در حالی که دیگران محکوم به فنا هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۰ - از نور رخت، سها چو خورشید بود
از نور رخت، سها چو خورشید بود
آن کش تو نه ای امید، نومید بود ۱
تو عین بقا و دیگران محض فنا
هرکی به تو زنده گشت، جاوید بود ۲
آن کش تو نه ای امید، نومید بود ۱
تو عین بقا و دیگران محض فنا
هرکی به تو زنده گشت، جاوید بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۹ - فرزانه به قید شهر و کو بند بود
گوهر بعدی:شماره ۳۱۱ - دل را به دعای تو صد امید بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
