خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به انتقاد از جامعه‌ای می‌پردازد که به ظاهر و مادیات مشغول شده‌اند و از معنویت و حقیقت وجودی خود غافل مانده‌اند. شاعر از این وضعیت متعجب است و سوال می‌کند که اگر هدف دیگری ندارند، چرا در کارهای خود سردرگم هستند.
مفاهیم انتزاعی و انتقادی موجود در متن برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۶۹ - قومی که محض نام انسان شده‌اند
قومی که محض نام انسان شده‌اند
مشغول به جسم و غافل از جان شده‌اند ۱
منظور دگر اگر ندارند، چه شد
در صورت کار خویش حیران شده‌اند ۲
مشغول به جسم و غافل از جان شده‌اند ۱
منظور دگر اگر ندارند، چه شد
در صورت کار خویش حیران شده‌اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۸ - تا گرد رمد به دیده‌ام بیخته‌اند
گوهر بعدی:شماره ۲۷۰ - قدسی شب وصل، دل در امّید ببند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
