خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به دنبال عشقی می‌گردد که خودپرستی را از بین ببرد و نیستی‌ای که لذت هستی را بگیرد. همچنین، به دنبال جلوه‌ای از قامت بلند سرو است که عیب پستی را از بین ببرد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد.
شماره ۲۱۶ - کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
کو نیستی‌ای که ذوق هستی ببرد؟ ۱
کو جلوه قامتی از آن سرو بلند
کز همت پست، عیب پستی ببرد؟ ۲
کو نیستی‌ای که ذوق هستی ببرد؟ ۱
کو جلوه قامتی از آن سرو بلند
کز همت پست، عیب پستی ببرد؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۵ - هر ذره به مهرت دل گرمی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۷ - قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
