خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد عشق و جدایی است که در آن شاعر از رنج‌های عاطفی و تأثیرات عمیق غم و حسد بر قلب و روح خود سخن می‌گوید. او از تیر عشق و درد آن یاد می‌کند که پس از عبور از جان، در خاک آرام گرفته است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۲ - تا مهر تو در سینه صد چاک نشست
تا مهر تو در سینه صد چاک نشست
گردی ز حسد بر دل افلاک نشست ۱
پیوست به تن، ز جان چو بگذشت غمت
این تیر ز صید جست و در خاک نشست ۲
گردی ز حسد بر دل افلاک نشست ۱
پیوست به تن، ز جان چو بگذشت غمت
این تیر ز صید جست و در خاک نشست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - دل خود به هوای دوست در پروازست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - ای مهر، چو صبح، خانه زاد نفست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
