خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و دوست‌داری سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش در پرواز به سوی معشوق است و این محرومیت از بخت بد ناشی می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که در خلوت دوست، هیچ بسته‌ای وجود ندارد و راه امن و روشن است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعر فارسی دارد.
شماره ۱۳۱ - دل خود به هوای دوست در پروازست
دل خود به هوای دوست در پروازست
این محرومی ز طالع ناسازست ۱
هرگز نبود بسته در خلوت دوست
ره امن و چراغ روشن و در بازست ۲
این محرومی ز طالع ناسازست ۱
هرگز نبود بسته در خلوت دوست
ره امن و چراغ روشن و در بازست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - هرچند که عصیان تو عالم‌گیرست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - تا مهر تو در سینه صد چاک نشست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
