خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در زندگی متحمل شده سخن می‌گوید و احساس تنهایی و بی‌پناهی خود را بیان می‌کند. او از آتش درون و خاری که در چشم دارد می‌نالد و خود را نه شمعی در محفل و نه گلی در چمن می‌داند، بلکه در روزگاری سخت و دشوار گرفتار شده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و حزن‌انگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۱۰ - گردون که به دیده خار افکند مرا
گردون که به دیده خار افکند مرا
آتش به دل فگار افکند مرا ۱
نی شمع به محفلی، نه گل در چمنی
بنگر به چه روزگار افکند مرا ۲
آتش به دل فگار افکند مرا ۱
نی شمع به محفلی، نه گل در چمنی
بنگر به چه روزگار افکند مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - از بی‌هنری‌ست اینقدر داد مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
