خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد و رنجی عمیق میگوید که مانند نمک بر زخمهایش میپاشد. او اشاره میکند که این رنج و اندوه مختص به اوست و دیگران از آن بیخبرند. این درد مانند لقمهای است که تنها برای او آماده شده است.
مضمون شعر شامل درد و رنج عمیق و مفاهیم عاطفی سنگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۱۲ - حسرت کشیم و آه دمادم متاع ماست
حسرت کشیم و آه دمادم متاع ماست
خون جگر نمکچش خوان وداع ماست ۱
بر خوان هیچکس جگر پارهپاره نیست
این لقمه وقف مایده اختراع ماست ۲
خون جگر نمکچش خوان وداع ماست ۱
بر خوان هیچکس جگر پارهپاره نیست
این لقمه وقف مایده اختراع ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - منم که خون جگر، لالهزار باغ من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.