خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. با اشاره به داستانهای عاشقانهی معروف مانند لیلی و مجنون و فرهاد و شیرین، شاعر درد و سوزش عشق را به تصویر میکشد.
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و اشاره به رنجهای عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۱ - بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
بی غم چه گویمت که دلم چون در آتش است
لیلی به ناز رفته و مجنون در آتش است ۱
پرویز گو بسوز که فرهاد را هنوز
نعل محبت از پی گلگون در آتش است ۲
لیلی به ناز رفته و مجنون در آتش است ۱
پرویز گو بسوز که فرهاد را هنوز
نعل محبت از پی گلگون در آتش است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - باز دل پایبند دام کسیست
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - حسرت کشیم و آه دمادم متاع ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.