شماره ۴۰۰ - دوش بر خاک درت عرض جبین می‌کردم

دوش بر خاک درت عرض جبین می‌کردم
وز جبین درخور آن، سجده گزین می‌کردم ۱

گر خیال تو به آیینه گمان می‌بردم
در دل آینه، چون عکس، کمین می‌کردم ۲

من چه دانم که مثنا نشود وصل تو، کاش
روز اول، نگه بازپسین می‌کردم ۳

تهمت خرمی از هر دو جهان برمی‌خاست
گر به اندازه غم، ناله حزین می‌کردم ۴

گر نسیم سحری همره خویشم می‌برد
از سر زلف بتان، غارت چین می‌کردم ۵

عشق می‌گویم و رخساره به خون می‌شویم
عمرها خدمت دل بهر همین می‌کردم ۶

نگرفتم ز لب نوش تو بوسی، ای کاش
تازه، کامی ز می عشق چنین می‌کردم ۷

فال حسرت زدم و گشت اجابت شب دوش
کاش امروز دعایی به ازین می‌کردم ۸

تا نگاهی نکند سوی تو پنهان از من
در پی دیده چو دل، دوش کمین می‌کردم ۹