شماره ۲۷۰ - عشقت اقرار به دل آرد و انکار برد

عشقت اقرار به دل آرد و انکار برد
همچو صیقل که صفا بخشد و زنگار برد ۱

بیخودی لازمه عشق بود، ورنه چرا
هرکه را بر سر کار آورد، از کار برد؟ ۲

که به غربت فکند تنگدلان را زوطن؟
باغبان کی گل نشکفته به بازار برد؟ ۳

سوختم ز آتش دل، نیست شفیعی که مرا
به بهشت قفس از عرصه گلزار برد ۴

خوشنما نیست مددکردن افشاگر راز
کس چرا بیهده از آینه زنگار برد؟ ۵

به گداپیشگی از عشق بتان شهره شدم
تا کیم دیده به دریوزه دیدار برد؟ ۶

دلم از گریه به یاد خطش آسوده ز رنج
سبزه و آب روان علت بیمار برد ۷