خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، تقدیر، رنج، و طنزهای اجتماعی می‌پردازد. شاعر از خط و نوشته به عنوان نمادهایی برای سرنوشت و احساسات خود استفاده می‌کند و به انتقاد از جامعه و عرفان می‌پردازد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات اجتماعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۲۴۹ - ..............................
..............................
..............................ون نوشته‌اند ۱
مکتوب بوسه‌ای ز خط جام، هر زمان
دردی‌کشان به آن لب میگون نوشته‌اند ۲
یک ره به خط جوهر تیغت نگاه کن
بنگر که سرنوشت مرا چون نوشته‌اند ۳
صحرانورد تا شده سیلاب گریه‌ام
عرض نیاز دجله به هامون نوشته‌اند ۴
تا عارفان تصرف میخانه کرده‌اند
طعن درون خم به فلاطون نوشته‌اند ۵
در وادی گریختن از سنگ کودکان
از شهر، صد کنایه به مجنون نوشته‌اند ۶
ای عافیت کناره گزین شو، که پیش ما
نام ترا ز دایره بیرون نوشته‌اند ۷
..............................ون نوشته‌اند ۱
مکتوب بوسه‌ای ز خط جام، هر زمان
دردی‌کشان به آن لب میگون نوشته‌اند ۲
یک ره به خط جوهر تیغت نگاه کن
بنگر که سرنوشت مرا چون نوشته‌اند ۳
صحرانورد تا شده سیلاب گریه‌ام
عرض نیاز دجله به هامون نوشته‌اند ۴
تا عارفان تصرف میخانه کرده‌اند
طعن درون خم به فلاطون نوشته‌اند ۵
در وادی گریختن از سنگ کودکان
از شهر، صد کنایه به مجنون نوشته‌اند ۶
ای عافیت کناره گزین شو، که پیش ما
نام ترا ز دایره بیرون نوشته‌اند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۸ - هیچ دورانی چو عهد بی‌سرانجامی نبود
گوهر بعدی:شماره ۲۵۰ - وجودم را نه از آتش، نه از گل پرورش دادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
