شماره ۲۳۲ - مسیح دید لبت، رنگ او دگرگون شد

مسیح دید لبت، رنگ او دگرگون شد
ز سحر غمزه‌ات اعجاز را جگر خون شد ۱

ز شوق تیغ به خود گو ببال صید حرم
که غمزه تو به عزم شکار بیرون شد ۲

نبرد نامه من، مرغ نامه‌بر بر دوست
مگر ز بخت بدم باخبر ز مضمون شد ۳

ز دیده و دل فرهاد، مرکب شیرین
شب فراق گذشت آنقدر که گلگون شد ۴

کرشمه که دگر تیغ کین کشید، که باز
جهان ز خون شهیدان عشق، گلگون شد ۵

نوید لذت زخم آیدم به دل هر دم
مگر به قتل منت میل خاطر افزون شد؟ ۶

تو ای نسیم که بر زلف او گذر داری
خدای را خبری ده که حال دل چون شد ۷

پی نظاره آن کو نمی‌رود قدسی
نظر بدیده حو بد نقد {بیاض} موزون شد(؟) ۸