شماره ۲۲۱ - به عزم جلوه چو آن گلعذار برخیزد

به عزم جلوه چو آن گلعذار برخیزد
نشان عافیت از روزگار برخیزد ۱

ز شوق تیر نگنجند آهوان در پوست
به عزم صید چو آن شهسوار برخیزد ۲

اگر به مرده صد ساله بگذری ز لحد
ز شوق روی تو بی‌اختیار برخیزد ۳

به سوی من چو گذر کرده‌ای دمی بنشین
که حسرت از دل امیدوار برخیزد ۴

غم فراق تو چون تیغ بر میان بندد
ز زندگانی خضر اعتبار برخیزد ۵

ز ابر دیده ازان سیل اشک می‌بارم
که غیر ازان سر کو، چون غبار برخیزد ۶

به داغ عشق تو قدسی چو جان دهد، ز گلش
به جای سبزه، دل داغدار برخیزد ۷