شماره ۱۸۳ - هر لحظه‌ام بتان به غمی آشنا کنند

هر لحظه‌ام بتان به غمی آشنا کنند
ترسم که رفته‌رفته مرا بی‌وفا کنند ۱

آنها که خار دیده و گل‌گل شکفته‌اند
گر ناوکی رسد ز تو دانی چه‌ها کنند ۲

کی با درازی شب هجران وفا کند
آن عمر هم که وعده به روز جزا کنند ۳

داد از شب فراق که آخر نمی‌شود
صد روز محشرش گر از آخر جدا کنند ۴

آیینه خواستی و ندانند عاشقان
چون دیده را به حیله در آیینه جا کنند ۵

گویا که قبله ابروی بت شد که زاهدان
در هر نماز سجده شکری ادا کنند ۶

در دامم اضطراب نه از بیم کشتن است
ترسم از آنکه صید زبون را رها کنند ۷

تا نبود از شمار تماشاییان برون
خوبان به چشم آینه هم توتیا کنند ۸

نشنیده‌اند اجر شهیدان تیغ عشق
آنها که یاد چشمه آب بقا کنند ۹

قومی که سر دریغ ز دشمن نداشتند
با دوستان مضایقه در جان کجا کنند ۱۰

دست امید باز ندارم ز دامنت
پیراهن حیات مرا گر قبا کنند ۱۱

داغم ازین زیان که چرا اهل کاروان
یوسف برند جانب مصر و رها کنند ۱۲

شاید ز عیبجویی بیگانه وا رهم
کاش اندکی به عیب خودم آشنا کنند ۱۳

قدسی مریض عشق کجا و شفا کجا
راضی مشو که درد دلت را دوا کنند ۱۴