خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد هجران و عشق شدید شاعر به معشوق است. شاعر از رنج فراق و زخمهای عشق میگوید و معشوق را منبع نور و روشنایی زندگی خود میداند. همچنین، از تأثیر عمیق معشوق بر روح و جان خود سخن میگوید و عشق را با عناصری مانند آتش و شمع توصیف میکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی فاخر، درک شعر را برای سنین پایینتر دشوار میسازد.
شماره ۴۲ - بود ز روی تو روشن به صد دلیل مرا
بود ز روی تو روشن به صد دلیل مرا
که روز هجر تو باشد شب رحیل مرا ۱
ز ناوکت به دلم زخم دیگران به شد
پر خدنگ تو شد بال جبرئیل مرا ۲
دلیل سوختنم روشن است بی دعوی
چو شمع کی رگ گردن بود دلیل مرا؟ ۳
خوش است هرچه به لعل تو نسبتی دارد
لب تو ساخته محتاج سلسبیل مرا ۴
خلاف طبع ز معشوق هم خلد در طبع
ز مهر شعله فسرد آتش خلیل مرا ۵
که روز هجر تو باشد شب رحیل مرا ۱
ز ناوکت به دلم زخم دیگران به شد
پر خدنگ تو شد بال جبرئیل مرا ۲
دلیل سوختنم روشن است بی دعوی
چو شمع کی رگ گردن بود دلیل مرا؟ ۳
خوش است هرچه به لعل تو نسبتی دارد
لب تو ساخته محتاج سلسبیل مرا ۴
خلاف طبع ز معشوق هم خلد در طبع
ز مهر شعله فسرد آتش خلیل مرا ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - رغیرتم پوشیده از چشم بدان، خوب مرا
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - آه سحر نتیجه شرر میدهد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.