شماره ۳۷ - تهی ز می نتوان یافتن ایاغ مرا

تهی ز می نتوان یافتن ایاغ مرا
به آفتاب نسب می‌رسد چراغ مرا ۱

غم تو گر نکشد دامنم ازین کشور
چنان روم که نیابی دگر سراغ مرا ۲

به ناز ناخن اهل ملامتم چه نیاز
چو گر مخونی غم تازه کرد داغ مرا ۳

چو غنچه چند زیم تنگدل ز خاطر جمع؟
نسیم کو که پریشان کند دماغ مرا؟ ۴

دلم ز باد خزان تازه می‌شود قدسی
چه احتیاج نسیم بهار باغ مرا؟ ۵