خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با درخواست‌های مکرر از ساقی برای دادن شراب شوق و بوسه‌های پیاله، به بیان احساسات شاعرانه و عرفانی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب بدهد، از یار یاد کند و به مستی و عشق اشاره دارد. همچنین، در پایان شعر، به یاد بساط مجلس شاه و شراب شوق اشاره می‌شود.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های به مستی و شراب نیازمند سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح است.

مشاهده کامل

ساقی میِ شوق ناک در ده
بر سرکش و ده به دست و سر ده

نقل از لب یار خوش تر آید
از پسته ی خویشتن شکر ده

جانی ز دهان جام بستان
بوسی به لبِ پیاله بر ده

بر دستِ گریز پای نه جام
عذرش منیوش تا به سر ده

ور پاک بخورد و جرعه نگذاشت
در حال بدو یکی دگر ده

ور مست به خانه می رود باز
تکلیف مکن برو گذر ده

مشنو ز غرامتی بهانه
گو قصه مکن دراز زر ده

ور بی نمکی بود گران جان
بر خیز و سبک سرش به در ده

تا جذب پیاله یی توان کرد
از اولِ روز ما حضر ده

ترتیب چنین نگاه میدار
گه اندک و گاه بیشتر ده

پیغام فرست سوی منظور
گو باز مجالِ یک نظر ده

با پیک صبا بگوی کای باد
ما را ز مقام او خبر ده

من بعد سخن مگو نزاری
ترکِ سخنان مختصر ده

بر یاد بساط مجلس شاه
بر خیز و شراب شوق در ده

«حکیم نزاری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir