شماره ۲۸ - خدایگان کرام جهان رضی الدین

خدایگان کرام جهان رضی الدین
تویی که همت تو هست با فلک همزاد ۱

زمانه چون تو کریمی به عهد ندید
سپهر چون تو لطیفی به هیچ دور نزاد ۲

بخاست ساعقه آنجا که دشمنت بنشست
بمرد حادثه آن شب که دولت تو بزاد ۳

نسیم لطف تو در باغ دامنی بفشاند
دمید نکهت عنبر ز طرّه شمشاد ۴

سموم قهر تو با کوه صدمتی بنمود
بمرد آتش موهوم در دل پولاد ۵

چنار پیش تو لاف از گشاده دستی زد
کنون ندارد در دست زان سخن جز باد ۶

از آن لطایف نعمت که یاد فرمودی
اگر نهم به مثل شکر صد یکی بنیاد ۷

چو سرو تا ابد اندر مقام آزادی
بخدمت تو پیاپی ببایدم استاد ۸

تو فرض کن که چو سوسن همه زبان گشتم
کجا ز عهده تقریر آن شوم آزاد ۹

مرا از آن گره بسته یاد می آید
که چند کار فرو بسته مرا بگشاد ۱۰

توقفی که در آن باب می رود امسال
اگر ز توست مکن ور ز بی زریست مباد ۱۱

چنین که من به تقاضای زر فرو شده ام
حدیث غلّه عجب گر بمانده ام بر یاد ۱۲