خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر در مدح و ستایش شخصی به نام صدرالدین است که با خرد و دانشش باعث شادی و حرکت فلک شده است. شاعر از وضعیت خود شکایت می‌کند و بیان می‌کند که با وجود لطف و توجه صدرالدین، هنوز مشکلاتش پابرجاست.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱ - خدایگان صدور زمانه صدرالدّین

خدایگان صدور زمانه صدرالدّین
تویی که طلعت تو نوردیده خردست ۱

از آن به رقص درآید فلک در گوشش
صریر کلک تو همچون نوای باربدست ۲

به حضرت تو که پیوسته نیک باد تو را
نموده ام دو سه نوبت که حال من چه بد ست ۳

ز عیش تیره همی کردم این همه فریاد
نه زانک کسوت من اطلس است یا نمدست ۴

مرا اگر چه تو تشریف خاص فرمودی
هنوز موجب فریاد برقرار خودست ۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - بدر دین حاکم آفاق مبارک تویی انک
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - پناه و مقصد اهل هنر صفیّ الدّین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.