خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که تمام عمر خود را در راه جلب رضایت معشوق یا خداوند صرف کرده و از هیچ تلاشی دریغ نکرده است. او از تمام توان خود، شامل جسم، زبان و دل، برای خدمت و ستایش استفاده کرده است. با این حال، نتیجه‌ای که گرفته، رضایت کامل نیست و به این نتیجه رسیده که شاید عملش کافی نبوده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۲۲ - ایضا له
در جستن رضای تو عمری بقدر وسع
بردم بکار هر چه توانستم از حیل ۱
مقدور آدمی دل و تن باشد و زبان
کردم برای خدمت تو هر سه مبتدل ۲
تن خدمت تو کرد و زبان مدحت تو گفت
دل در خلوص معتقدی داشت بی خلل ۳
چون بعد از این همه ز تو اینست حاصلم
معلوم شد مرا که جز اینست بر عمل ۴
بردم بکار هر چه توانستم از حیل ۱
مقدور آدمی دل و تن باشد و زبان
کردم برای خدمت تو هر سه مبتدل ۲
تن خدمت تو کرد و زبان مدحت تو گفت
دل در خلوص معتقدی داشت بی خلل ۳
چون بعد از این همه ز تو اینست حاصلم
معلوم شد مرا که جز اینست بر عمل ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۲۱ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲۳ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
