خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که شعر او مانند عصای موسی است، اما او مطمئن است که این هنر او نیست که چیزی از ممدوح به دست می‌آورد. او از این خاصیت شعرش بی‌خبر بود که می‌تواند انعام را بی‌اثر کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اشارات انتقادی آن برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا له
عصای کلیمست این شعر من
که دریا بخشکی چو ساحل کند ۱
یقین بد مرا کآن هنر نیستش
که چیزی ز ممدوح حاصل کند ۲
ندانستم این خاصیت باشدش
که انعام پذرفته باطل کند ۳
که دریا بخشکی چو ساحل کند ۱
یقین بد مرا کآن هنر نیستش
که چیزی ز ممدوح حاصل کند ۲
ندانستم این خاصیت باشدش
که انعام پذرفته باطل کند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۵۰ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
