خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره عشق، فراق و آرزوی وصال است. شاعر از درد فراق و اشتیاق به معشوق می‌گوید و مرگ را بر زندگی بدون وصال ترجیح می‌دهد. همچنین، به قدرت الهی و نظم جهان اشاره می‌کند و امیدوار است که دلش به وصال معشوق برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، اشاره به مرگ و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضا
کی بود؟کی؟ که باز صدر جهان
روی خیمه سوی عراق کند ۱
تا ز گرد رکاب او همه کس
نوشداروی اشتیاق کند ۲
ای عجب!خود کسی چو من باشد
که همه عمر در فراق کند ۳
مرگ خوشتر بود از آن که کسی
زندگانی برین مذاق کند ۴
بخدایی که دست قدرت او
ماه را عاجز محاق کند ۵
خیمۀ هفت پشت گردونرا
پوشش این چهار طاق کند ۶
کین دل ریش آرزومندم
تا که با وصلت اتفّاق کند ۷
گر زند خنده یی دروغ زند
ور کند شادیی نفاق کند ۸
روی خیمه سوی عراق کند ۱
تا ز گرد رکاب او همه کس
نوشداروی اشتیاق کند ۲
ای عجب!خود کسی چو من باشد
که همه عمر در فراق کند ۳
مرگ خوشتر بود از آن که کسی
زندگانی برین مذاق کند ۴
بخدایی که دست قدرت او
ماه را عاجز محاق کند ۵
خیمۀ هفت پشت گردونرا
پوشش این چهار طاق کند ۶
کین دل ریش آرزومندم
تا که با وصلت اتفّاق کند ۷
گر زند خنده یی دروغ زند
ور کند شادیی نفاق کند ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۷ - ایضا له
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا له
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
