خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که هر اتفاق بدی که از گردش روزگار به او می‌رسد را با گفتن «سبحان الله» پذیرا می‌شود. او توضیح می‌دهد که گریه‌هایش نه از ترس یا امید، بلکه از روی تاسف بر خودش است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد.
شماره ۴۱۶ - هر بد که ز گردش زمن می آید
هر بد که ز گردش زمن می آید
سبحان الله نصیب من می آید ۱
این گریۀ من نه بهر بیمست و امید
بر خویشتنم گریستن می آید ۲
سبحان الله نصیب من می آید ۱
این گریۀ من نه بهر بیمست و امید
بر خویشتنم گریستن می آید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۵ - شمعم که سرم آفت تن می آید
گوهر بعدی:شماره ۴۱۷ - چشمم جو بران روی نکو می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
