خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر به مقایسهای بین معشوقه و عاشق میپردازد. معشوقه مانند شاهد و با اندام زیبا توصیف شده، در حالی که عاشق خوار و بدنام است. سپس با تشبیه باده به کام و آشام، اشاره میکند که ممکن است حتی یک سفال کهنه هم به جامی تبدیل شود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگانی مانند 'خوار و بدنام' و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۷۹ - معشوقه چو شاهد و باندام بود
معشوقه چو شاهد و باندام بود
عاشق چه زبان که خوار و بد نام بود؟ ۱
چون باده بکام باده آشام بود
باشد که سفال کهنه یی جام بود ۲
عاشق چه زبان که خوار و بد نام بود؟ ۱
چون باده بکام باده آشام بود
باشد که سفال کهنه یی جام بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۸ - مهرت ز ستم همیشه در میغ بود
گوهر بعدی:شماره ۳۸۰ - آنرا که بمردمی اشارت نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.