خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق سخن می‌گوید و توصیفی زیبا از جذابیت‌های او ارائه می‌دهد. زلف‌های معشوق که به عقب می‌افتند، چشم‌های مسحورکننده‌اش که همه را مست می‌کند و عشق شاعر که در پای معشوق می‌افتد، از مضامین اصلی این شعر هستند.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۱۶ - زلفت که زروی باز پس می افتد
زلفت که زروی باز پس می افتد
در پای تو چون من بهوس می افتد ۱
چشم تو که عالمی نیفتد در وی
مستت از آن در همه کس می افتد ۲
در پای تو چون من بهوس می افتد ۱
چشم تو که عالمی نیفتد در وی
مستت از آن در همه کس می افتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۵ - چون آه دمادمم افتد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۷ - عکس رخ تو چون بر فلک می افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
