شماره ۱۵۶ - خه، شاد و کش آمدی کجایی؟

خه، شاد و کش آمدی کجایی؟
شرمت بادا ز بی وفایی ۱

کو آن عهد و استواری ؟
کو آن همه مهر و آشنایی؟ ۲

خود هیچ ز حال ما نپرسی
یک لحظه بنزد ما نیایی ۳

جان و سر تو که هم سر آید
آن محتشمیّ و این گدایی ۴

ما را چو فقاع بسته کردی
تا کوزه ز دیگران گشایی ۵

گفتی که ز من جفا نبینی
هر چند که بیشم آزمایی ۶

تقصیر نمی کنی زه تو
تو خود نه ز مردم جفایی ۷

ای غم ز تو من چه عذر خواهم؟
پیوسته تو در صداع مایی ۸

وی وصل ترا چه بود باری
کز دور رخم نمی نمایی ۹

ای دل تو عظیم تیره رویی
وی عقل تو سخت تیره رایی ۱۰

ای اشک تو باری از میانه
بر خود زده یی دو روشنایی ۱۱