شماره ۱۴۶ - بر آمد ز گلزار باد بهاری

بر آمد ز گلزار باد بهاری
بیاور می ارغوانی، چه داری؟ ۱

بر ما ز تقصیرهای گذشته
چه عذر پذیرفته تر از می آری؟ ۲

چمن از که اندوخت این پادشایی؟
صبا از که آموخت این ساز گاری؟ ۳

ز غنچه دهانی و صد گونه خنده
ز بلبل زبانی و صد گونه زاری ۴

نسیم سبک دست بر افسر گل
بگاورسۀ زر کند خرده کاری ۵

زهی شوخ نرگس که با عمر کوته
گذارد شب و روز در شاد خواری ۶

بسوک شکوفه هوا هر زمانی
بپوشد ز ابر آب بفتی بخاری ۷

ز بس لطف و دلداری غنچة گل
که می کرد بالاله از غمگساری ۸

خجل گشت نرگس ز رویش ازینست
که سر بر نمی دارد از شرمساری ۹

همی خواست سوسن که تا عذر خواهد
ولیکن زبانش نمی داد یاری ۱۰

سر از خواب مستی کنون بر ندارد
هر آنکس مه دارد دل هوشیاری ۱۱

من و سیم و یار و حریف موافق
کسی را که باشد ، زهی بختیاری ۱۲