شماره ۱۱۶ - عید کنون عید شد که روی تو دیدم

عید کنون عید شد که روی تو دیدم
کار کنون راست شد که در تو رسیدم ۱

با چه برابر کنم چنین دو سعادت
من که مه عید را بروی تو دیدم ۲

جان و جوانی بباد دادم از یراک
بوی سر زلف تو زیاد شنیدم ۳

در هوس آن که بر خط تو نهم سر
سوی تو همچون قلم بفرق دویدم ۴

راه چو زلفت دراز بود و چو شانه
پای شدم جمله و بسر ببریدم ۵

شرح یکی از هزار هم نتوان داد
آنچه من از دست فرقت تو کشیدم ۶

در طلب آفتاب روی تو چون صبح
دم نزدم من که پیرهن ندریدم ۷

دولت وصل تو یار من شد و آخر
جان خود از دست هجر باز خریدم ۸