شماره ۱۰۶ - گر من ز سوز عشق تو یک دم بر آوردم

گر من ز سوز عشق تو یک دم بر آوردم
دود از نهاد گنبد اعظم بر آوردم ۱

گفتم بنالم از غم عشق تو پیش وصل
هجرت رها نکرد که خوددم برآورم ۲

اشک سناره بر رخ گردون روان شود
وقت سحر که آه دمادم برآورم ۳

از درد دل کند جگر روزگار خون
فریادها که نیم شب از غم برآورم ۴

گر یک نفس زند دهنم جز بیاد تو
حالی برآرمش درومحکم برآورم ۵

ور جز سوی تو مردم چشمم نظر کند
رویش سیاه کرده بعالم برآورم ۶

گر چه امید وصل تو دورست از خرد
من سربکوی بی خردی هم برآورم ۷

با بیخ درد در دل غمگین فرو برم
یا شاخ کام از آن رخ خرّم برآورم ۸