شماره ۱۰۵ - گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک

گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک
از چشم خلق ازآن بفتاد بسان اشک ۱

افگنده پاره پاره دلم در دهادن خلق
زان پاره پاره می نهمش در دهادن اشک ۲

بردوختست چشم من از خواب تا کشید
در تار سوزن مژه از ریسمان اشک ۳

زانکه که گشت سینۀ من منزل غمت
می نگسلد ز دان من کاروان اشک ۴

صفراویت رنگ رخان در فراق او
از بهر آن همی دهمش ناردان اشک ۵

چون ناردانه یی که در او استخوان بود
پنهان شدست شخص من اندر میان اشک ۶

زان هر زمان بروی درآید سرشک من
کز دست اختیار برون شد عنان اشک ۷

تا بر رخت بنفشه و گلنار بردمید
می بشکفت ز نرگس من ارغوان اشک ۸

دل درمیان اشک و تواندر میان دل
پیداست رنگ چهرۀ توازنهان اشک ۹

خون دلم هدر شد از بس که هر زمان
فتوی دهد بخون دل من زبان اشک ۱۰

هر گوشه یی که من بگریزم ز دست غم
آرد غم تو پی بسرم بر نشان اشک ۱۱