شماره ۴۵ - رخی چنان که ز خورشید و ماه نتوان کرد

رخی چنان که ز خورشید و ماه نتوان کرد
خطی چنان که ز مشک سیاه نتوان کرد ۱

چگونه بوسه توان زد برای رخ نازک
که از لطیفی در وی نگاه نتوان کرد ۲

به پیش چهرۀ تو من ز غم دمی نزنم
که پیش آیینه دانی که آه نتوان کرد ۳

بترک وصل تو و دل بگفتم و رفتم
بهرزه عمر گرامی تباه نتوان کرد ۴

به آب دیده در آغشته است قامت من
که چوب تا نکشد نم دو تاه نتوان مرد ۵

ببوسه یی که ندانم دهی تو یا ندهی
همه جهان را بر خود گواه نتوان کرد ۶

بدانک تا تو ز حالم مگر شوی آگاه
ز ناله هر دم پیکی براه نتوان کرد ۷

نه مرد عشق توام من که عشقبازی تو
بجز بواسطۀ مال و جاه نتوان کرد ۸

حدیث وصل تو گویم، خیال تو گوید
خموش باش، حدیث نگاه نتوان کرد ۹

چو من بمرد از اندیشۀ تو وصلت را
حدیث خواه توان کرد و خواه نتوان کرد ۱۰

بجز ببدرقۀ جاه صدر فخرالدّین
دلیر بر سر کوی تو راه نتوان کرد ۱۱