خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق و آرزوهای شاعر برای دیدار معشوق است. شاعر از عشق، هجران، درد فراق و آرزوی وصال سخن می‌گوید و از عناصر طبیعت مانند گل، باد و خار برای توصیف احساسات خود استفاده می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و برخی اشارات به درد و رنج عشق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۵ - هر که رخسارش آرزو کردست
هر که رخسارش آرزو کردست
گل بر بارش آرزو کردست ۱
بی خودیّ دلم بجای خودست
زانکه دیدارش آرزو کردست ۲
تا گرفتار هجر اوست دلم
مرگ صد بارش آرزو کردست ۳
گو بیا حال من نخست ببین
هر که این کارش آرزو کردست ۴
عشق بی رنج هر که می طلبد
گل بی خارش آرزو کردست ۵
در بر من دلی جگر خوارست
که غم یارش آرزو کردست ۶
می گریزد بسایۀ زلفش
باد گلزارش آرزو کردست ۷
عقل سودای وصل او نپزد
گر چه بسیارش آرزو کردست ۸
اشک چون نار دان که می بارم
چشم بیمارش آرزو کردست ۹
گل بر بارش آرزو کردست ۱
بی خودیّ دلم بجای خودست
زانکه دیدارش آرزو کردست ۲
تا گرفتار هجر اوست دلم
مرگ صد بارش آرزو کردست ۳
گو بیا حال من نخست ببین
هر که این کارش آرزو کردست ۴
عشق بی رنج هر که می طلبد
گل بی خارش آرزو کردست ۵
در بر من دلی جگر خوارست
که غم یارش آرزو کردست ۶
می گریزد بسایۀ زلفش
باد گلزارش آرزو کردست ۷
عقل سودای وصل او نپزد
گر چه بسیارش آرزو کردست ۸
اشک چون نار دان که می بارم
چشم بیمارش آرزو کردست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - آنچه عشق تو در جهان کردست
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - رخت از ماه و لبت از شکرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
