شماره ۸۱۹ - به فلک می رسد از فرقتِ تو فریادم

به فلک می رسد از فرقتِ تو فریادم
تا نگویی که من از بندِ غمت آزادم ۱

بی تو بر رویِ همه خلقِ جهان بستم در
لیکن از دیده بسی خونِ جگر بگشادم ۲

دل تو داری و هنوزم طمعِ وصلی هست
اندرین صحبت از آن جان به تو بفرستادم ۳

گر به زنجیرِ بلا بسته نبودی پایم
به دو چشم آمد می باز نمی استادم ۴

بارها در دلم اندیشه کنم تا توبه من
چون فتادی و من آخر به تو چون افتادم ۵

بر من از بهرِ تو بی دادِ همه خلق رواست
به قیامت بدهد قایم داور دادم ۶

به پریشانیِ خاطر ز تو برگردم نه
جمع می باش که بر جورِ تو دل بنهادم ۷

شور در خاطرم افکند لبِ شیرینت
ظاهر آن است که شوریده تر از فرهادم ۸

نیست بی یادِ تو جام که بر کف گیرم
بی تو گر باده خورم زهرِ هلاهل بادم ۹

می زنم بر سر و می گویم و می گریم زار
یادِ آن کس که نرفته ست دمی از یادم ۱۰

به حدیثی که ز احوالِ نزاری پرسی
گر چه می میرم از اندوهِ تو هم دل شادم ۱۱