شماره ۸۰۳ - دردا کز اشتیاقِ تو جانا بسوختم

دردا کز اشتیاقِ تو جانا بسوختم
در آتشِ فراق سراپا بسوختم ۱

صهبا انیسِ خاطر من بود پیش ازین
اکنون هم از حرارتِ صهبا بسوختم ۲

از تّفِ سینه بس که جگر خوردم از لبت
یاقوت در خزانۀ خارا بسوختم ۳

از رشکِ اشکِ گوهرِ پاکِ سحابِ چشم
در حقّۀ صدف دُرِ بیضا بسوختم ۴

زد بر اثیر آتشِ آهم وزان اثر
هم چون اثیر عقدِ ثریّا بسوختم ۵

بر آتشم نشانی و عیبم کنی اگر
دستی برآورم که خدایا بسوختم ۶

عاجز شدم چو سوخته می خواستی مرا
از غیرتِ تو دم نزدم تا بسوختم ۷

فکرم دگر به آبِ سخن ره نمی برد
خاطر چنان در آتشِ سودا بسوختم ۸

دل را به راه دیده و جان را به برقِ شوق
این را به آب دادم و آن را بسوختم ۹

نامی نزاریا ز تو مانده ست و زاریی
پس قصّه چیست گو همه اعضا بسوختم ۱۰