شماره ۶۹۱ - هنوز اگرچه جفا دیده می روم ز برش

هنوز اگرچه جفا دیده می روم ز برش
وفا کنم به دو چشم از میانِ جان به سرش ۱

چنان که تشنه ز آبِ حیات نشکیبد
نمی شکیبم از آن مایلم به خاک درش ۲

گرم به تیرِ جفا خسته کرد باکی نیست
به تیغ باز نگردم ز رویِ چون سپرش ۳

به نفخِ صور چه حاجت مرا که برخیزم
اگر به خاک فرو گویدم کسی خبرش ۴

مهِ دو هفته که باشد که آفتابِ منیر
روا بود که رود هم چو سایه بر اثرش ۵

دلِ ضعیف چه باشد هزار جانِ عزیز
به یک کرشمه برند آن دو چشمِ شیوه گرش ۶

مشامِ بادِ صبا مشک بوی کی بودی
اگر نبودی بر چینِ زلفِ او گذرش ۷

هزار صوفیِ صافی نه هم چو من رندی
ز راهِ دین ببرد التفاتِ یک نظرش ۸

نزاریا تو و زاری خلاف می گویند
که جز به زر نتوان کرد دست در کمرش ۹