شماره ۶۷۹ - جمالِ رویِ هم چون آفتابش

جمالِ رویِ هم چون آفتابش
شبی گر باز می بینم به خوابش ۱

به شمشیر از منش نتوان جدا کرد
در آغوش ار کشم مستِ خرابش ۲

چه خوش باشد بدان شیرین زبانی
که در شور آورد بر من شرابش ۳

نه آخر زان دهان باشد خوش آید
اگر تلخ است اگر شیرین جوابش ۴

دلم کرده ست دندان بر لبش تیز
به خونِ جانِ خود دارد شتابش ۵

خیالِ قامتش سرویست پیشم
که هست از چشمۀ چشمانم آبش ۶

قرارم نیست بر بی دل ببخشند
که بی دردی نباشد اضطرابش ۷

فراقم هم دری در وصل دارد
زجایی می کشد چندین عذابش ۸

نزاری بس که کانِ جان بکندی
ندیدی رنگ از لعلی مذابش ۹

حسودت بر حماقت می کند حمل
که کوثر می کشد هم چون شرابش ۱۰