شماره ۴۷۱ - این همه فتنه از آن سرو خرامان خیزد

این همه فتنه از آن سرو خرامان خیزد
عجبا سرو کزو فتنه ی دوران خیزد ۱

آن چنان حور محال است که باشد به بهشت
و آن چنان سرو نه ممکن که ز بستان خیزد ۲

کی به هر سنگی در نفع زمرّد باشد
یا ز هر چوبی کی معجز ثعبان خیزد ۳

به تمنای تو گر تشنه بمیرم خوش تر
از بهشتی که درو چشمه حیوان خیزد ۴

معده ی آن که به سد لقمه نباشد خرسند
پر نگردد ز خلالی که ز دندان خیزد ۵

نفس روزن گلخن به خوش آمد نبود
چون نسیمی که ز اطراف گلستان خیزد ۶

هر که عاشق نبود مست نخیزد در حشر
همچنان کافتد از اول هم از آن سان خیزد ۷

هر که در خاک لحد کافر بی دین خفتد
نیست ممکن به قیامت که مسلمان خیزد ۸

این نه شعر است گر انصاف دهی دانی چیست
آنکه از مخزن گنجینه ی عمّان خیزد ۹

هر دو یک جوهر و یک معدن پاک اند اما
در ز دریا و نزاری ز قهستان خیزد ۱۰