شماره ۴۶۹ - هرکه در عشق چو ما از سر جان برخیزد

هرکه در عشق چو ما از سر جان برخیزد
نه همانا که ز آسیب بلا پرهیزد ۱

عشق گویند بلایی ست حذر کن ز بلا
پس رو عشق تو از پیش بلا نگریزد ۲

عاشقم ، عاشقم ای یار ملامت چه کنی؟
لا محال از عقب عشق ملامت خیزد ۳

عشق بی زخم ملامت نبود من چه کنم
چه کند عاشق و با عشق چه رنگ آمیزد ۴

عشق چون دام بیندازد دانش چه زند
مرغ زیرک نشنیدی که ز حلق آویزد ۵

دلم از مهر تو خالی نشود جان عزیز
نه که با جان دلم از مهر تو کین انگیزد ۶

آه کز عشق تو سد عاشق بیچاره چو من
در فراق تو دل از دیده برون می ریزد ۷

دی به نزدیک نزاری شده بودم مسکین
دست برداشته بود از غم و بر سر می زد ۸