شماره ۴۶۳ - آن ترک که با ما قدم از صدق و صفا زد

آن ترک که با ما قدم از صدق و صفا زد
یاغی شد و بر یُرت گهِ عهد و وفا زد ۱

اوّل به وفا گرم تر از برق درآمد
آخر به جفا صاعقه در خرمنِ ما زد ۲

بُل غاغ شد از لشکرِ غم ملکِ وجودم
تا دستِ تطاول به گریبانِ جفا زد ۳

هر آه که از سینۀ من دود برآورد
آتش ز نفس در جگرِ بادِ صبا زد ۴

خاطر به که پیوست که ببرید ز ما مهر
در خیلِ که افتاد و سرا پرده کجا زد ۵

گر جور کند بر من و گر تیغ زند یار
با کس نتوان گفت چرا کرد و چرا زد ۶

بر هر چه کند دوست سخن نیست نزاری
چون می رسدش گر بزند یا بنوازد ۷