شماره ۲۹۷ - خنک وجودِ کسی کِه ش نظر به هم نفسی ست

خنک وجودِ کسی کِه ش نظر به هم نفسی ست
که بویِ هم نفسی یافته ست هر که کسی ست ۱

نمی شود به سر از همدمی دمی آن را
که اندکی به گریبانِ عقل دست رسی ست ۲

بیا که گر بروی تا هزار سال از تو
هنوز در دلم انسی و در سرم هوسی ست ۳

به هوش باز نیاید دلم که مستیِ عشق
نه آن بود که به هر مهلتیش وابرسی ست ۴

به جز خیالِ تو چیزی به دیده در ناید
مرا که کوهِ اُحد در نظر کم از عدسی ست ۵

هنوزم ار رمقی هست بی تو معذورم
که مرغِ جانِ چو سنگم در آهنین قفسی ست ۶

رقیبم از درِ او گو بران من از شیرین
بدین قدر نگریزم که با شکر مگسی ست ۷

بلی منم نه عسس مانع شد آمدِ خویش
به کویِ دوست که هر عضو بر تنم عسسی ست ۸

نزاریا نفسی تازه روی و خوش دل باش
که انقلاب محالاتِ نفس در نفسی ست ۹

بهشت طالبی آوازه بشنوی ز بهشت
که جز مسخَرِ بانگِ میان تهی جرسی ست ۱۰