خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه به توصیف معشوق و ویژگی‌های جذاب او مانند لب‌های جان‌بخش، قامت بلند مانند سرو، و چشمان نرگس‌گونه می‌پردازد. شاعر از عشق خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که این عشق برای همه آشکار است. همچنین، تمثیل‌های زیبایی مانند چشمهٔ خضر و سرو بوستان برای توصیف معشوق به کار رفته است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و تمثیل‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ ادبی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و زیبایی‌شناسی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۲۳۴ - یار ما را همچو روح الله دمی جان‌پرورست
یار ما را همچو روح الله دمی جان‌پرورست
گرد بر گرد لبش چون چشمهٔ خضر اخضر است ۱
پستهٔ شور لبش خاصیتی دارد عجب
در ادای بوسه جان‌بخش است اگرچه دلبرست ۲
سرو او بر می‌دهد شفتالو و سیب و انار
نیک بختا هرکه را سروی چنانش در برست ۳
آفتاب سرو قامت کس ندیده‌ست ای عجب
سرو ما را این عجب‌تر کآفتابش بر سرست ۴
سرو نرگس چشم گل رخسار نسرین‌بر که دید
سرو ما این خاصیت‌ها دارد این نازک‌ترست ۵
چشمه‌ها دیدیم زیر پای سرو بوستان
بر سر این سرو نادر آنکه چشمهٔ کوثرست ۶
راستی بالای او مطلق بلای جان ماست
پس گریز اولی‌تر آن کس را که جانش در خورست ۷
سر بزرگی کار خودبینان بود تسلیم کن
وارهان درباز با تو هرچه از خشک و ترست ۸
عشق ما و حسن یار ما ز کس پوشیده نیست
با تو بر گفتم گرت قول نزاری باورست ۹
عاشقان او را به نور چشم باطن دیده‌اند
چشم کوته دیده را قفل تحیر بر درست ۱۰
گرچه هرکس آب گاهی دارد و نان‌پاره‌ای
مشرب و مأکول ما از خوان و جای دیگرست ۱۱
گرد بر گرد لبش چون چشمهٔ خضر اخضر است ۱
پستهٔ شور لبش خاصیتی دارد عجب
در ادای بوسه جان‌بخش است اگرچه دلبرست ۲
سرو او بر می‌دهد شفتالو و سیب و انار
نیک بختا هرکه را سروی چنانش در برست ۳
آفتاب سرو قامت کس ندیده‌ست ای عجب
سرو ما را این عجب‌تر کآفتابش بر سرست ۴
سرو نرگس چشم گل رخسار نسرین‌بر که دید
سرو ما این خاصیت‌ها دارد این نازک‌ترست ۵
چشمه‌ها دیدیم زیر پای سرو بوستان
بر سر این سرو نادر آنکه چشمهٔ کوثرست ۶
راستی بالای او مطلق بلای جان ماست
پس گریز اولی‌تر آن کس را که جانش در خورست ۷
سر بزرگی کار خودبینان بود تسلیم کن
وارهان درباز با تو هرچه از خشک و ترست ۸
عشق ما و حسن یار ما ز کس پوشیده نیست
با تو بر گفتم گرت قول نزاری باورست ۹
عاشقان او را به نور چشم باطن دیده‌اند
چشم کوته دیده را قفل تحیر بر درست ۱۰
گرچه هرکس آب گاهی دارد و نان‌پاره‌ای
مشرب و مأکول ما از خوان و جای دیگرست ۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - نور رخ تو صاف‌تر از چشمهٔ خورست
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - هر دل که ز مهر غرق نورست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
