شماره ۲۳۳ - نور رخ تو صاف‌تر از چشمهٔ خورست

نور رخ تو صاف‌تر از چشمهٔ خورست
خاک در تو پاک‌تر از حوض کوثر است ۱

در هیچ بوستان نبود چون قد تو سرو
ور هست در زمانه مگر سرو کشمرست ۲

یا رب بهشت تازه بود همچو روی دوست
نادیده روی دوست یقینم که خوش‌ترست ۳

مقصود من تویی ز بهشت ای بهشت روی
بی روی خرم تو بهشتم چه در خورست ۴

چون دوست حاضر است به شمع احتیاج نیست
آنجا که روی دوست بود شب منور است ۵

عشقت چو جان من بستد مهر برگرفت
با جان مهرپرور من مهرپرور است ۶

فرمان عشق را چو قضا حکم نافذست
لا بلکه عشق را ز قضا حکم برترست ۷

بر عمر حجتی که دبیر قضا نبشت
گر بی‌نشان عشق بود هم مزور است ۸

ما را قضای عشق تو باری به سر رسید
تا خود پس از نوشتهٔ عشقم چه بر سرست ۹

آری هزار جان نزاری فدای دوست
جانی که خود به عشق دهی کار دیگر است ۱۰