خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از تشبیهات آتش و آب برای بیان احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر از حسادت، عشق، رنج و مستی سخن می‌گوید و با اشاره به داستان خلیل‌الله (حضرت ابراهیم) و دیگر نمادها، احساسات خود را بیان می‌کند. همچنین، نقدی بر زهد و تعصب نیز در آن دیده می‌شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی اشارات مانند مستی و تعصب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۲۲۲ - چون بخواند حاسدم آتش پرست
چون بخواند حاسدم آتش پرست
چون مرا بیند چنین آتش بدست ۱
ماهم اندر آتشیم از آب رز
گر خلیل اللّه در آتش نشست ۲
گر بود بی آبرویان را مجال
از تعصّب در زنند آتش به مست ۳
زاهد روبَه طبیعت را چه قدر
شیر با آن صولت از آتش بجست ۴
چون نباشد دوزخی مست سخی
پس از آن آتش به این آتش بر است ۵
ساقیا هین کز دم دی در دلم
گر نمی خون بود بی آتش ببست ۶
نی چه میگویم که دور از روی او
زار میسوزم ز بس آتش که هست ۷
دوش گفتی می لبم مجروح کرد
جان من یاقوت کی زأتش بخست ۸
از نزاری رخ مپوش امشب که هست
بت پرست ، اخترپرست ، آتش پرست ۹
چون مرا بیند چنین آتش بدست ۱
ماهم اندر آتشیم از آب رز
گر خلیل اللّه در آتش نشست ۲
گر بود بی آبرویان را مجال
از تعصّب در زنند آتش به مست ۳
زاهد روبَه طبیعت را چه قدر
شیر با آن صولت از آتش بجست ۴
چون نباشد دوزخی مست سخی
پس از آن آتش به این آتش بر است ۵
ساقیا هین کز دم دی در دلم
گر نمی خون بود بی آتش ببست ۶
نی چه میگویم که دور از روی او
زار میسوزم ز بس آتش که هست ۷
دوش گفتی می لبم مجروح کرد
جان من یاقوت کی زأتش بخست ۸
از نزاری رخ مپوش امشب که هست
بت پرست ، اخترپرست ، آتش پرست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۱ - قصد به جان کرده ای ای دل محنت پرست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۳ - در حضور دوستان می پرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
