شماره ۱۶۱ - آن را که در فراق صبوری مسلم است

آن را که در فراق صبوری مسلم است
آه از دلش که سخت تر از سنگ محکم است ۱

بیچاره من که از تف دود دلم ز حلق
بر هر نفس که می‌رود آهی مقدّم است ۲

گر سینه ام نه کورهٔ آهنگرست چیست؟
کز سوز اندرون نفسم آتشین دم است ۳

هرشب خیال روی تو در چشم های من
چون عکس روز بر سر دریای قلزم است ۴

دربند عشق دوست به دربند چون بود
دربند چه معاینه باب جهنم است ۵

گویند هولناک بود روز رستخیز
یعنی شب فراق به تشویش از آن کم است؟ ۶

از غم اگر بمرد کسی در فراق دوست
آن کس به اتفاق منم وان غم این غم است ۷

خرّم وجود آنکه ببیند تو را به خواب
یا خود بدان رسد که وصالش مسلم است ۸

یادآور از نزاری محنت کشیده کو
هر جا چنان که هست به یاد تو خرّم است ۹